Tomasz Jastrun: Wielki strateg ma kłopot

| 18 lis 2019  17:58 | Brak komentarzy

Znajoma pisze, że jest w rozpaczy z powodu życia, więc idzie do spowiedzi, po raz pierwszy od lat. Odpowiadam jej, że nawet gdybym wierzył, nigdy bym nie powierzał swojej wiary polskiemu Kościołowi i jego zdemoralizowanym, niezbyt mądrym urzędnikom w sutannach. Jeszcze kilka lat temu tak bym nie napisał. Zawsze byłem antyklerykałem, ale do głowy mi nie przyszło, że z naszym Kościołem jest aż tak źle. Chociaż abp Sławoj Leszek Głódź stał się dla mnie czarną owcą już w chwili, gdy wiele lat temu dowiedziałem się, że jest myśliwym.

Jakie to teraz wydaje się niewinne. Czarnych owiec w polskim Kościele, zdaje się, więcej niż białych. A duchowni, pożal się Boże, albo nieprzytomne chamy i magnaci jak abp Głódź, albo pedofile jak ks. Jankowski, albo „ajatollahy” jak abp Jędraszewski. Ale w naszym kościele w Międzylesiu jest porządny i rozsądny ksiądz. Zdarza się. Aż cisną się na usta słowa, które czasami łaskawi antysemici wygłaszają na temat jakiegoś Żyda: porządny człowiek, chociaż Żyd. Więc porządny jest nasz proboszcz, chociaż ksiądz.

Odkąd Tusk zszedł z linii strzału, wielki strateg jest w wielkiej biedzie. Potrzebuje za wszelką cenę wroga. Wszystkie swoje kampanie opierał na wrogu. Orbán ma Sorosa, idealny cel, bo i miliarder, i Żyd, i liberał. Kaczyński nie ma tak łatwo. Ale jest LGBT i ma swoje zalety. Bez kształtu jak trujący gaz. Czary-mary; co to jest, prosty naród nie wie, ale bije z tego groza. No i ta nauka masturbacji już w przedszkolu. A i żłobki są zagrożone.

Wymiana opon na zimowe. Jak zawsze z wulkanizatorem o polityce – dzieli klientów na pisowców i wrogów PiS, tych pierwszych ma niewielu. Chce dożyć chwili, gdy oni przegrają i będzie można wziąć ich za dupę za to, co zrobili. To marzenie staje się w Polsce powszechne. Pisowców często można poznać po twarzach. Ale to są weterani, zjedli zęby na PiS. Narodził się jednak nowy typ pisowca. Młody, gładkiego oblicza, energiczny, wygadany. To cynicy, którzy robią kariery, nowa młoda nomenklatura. Generalnie jednak prezes wie, że z kadrami, które tak ważne, ba, kluczowe, jest kiepsko. To ma być ta nowa elita, która powinna zastąpić dawną. Po PiS zostaną stajnie Augiasza. Jak je czyścić, ile lat to zabierze? Na dodatek trzeba będzie to robić demokratycznymi narzędziami, a one bywają nieporadne w takiej sytuacji. Na razie trudno sobie to wyobrazić. Niektórzy uważają, że psychologicznym wytłumaczeniem idei wymiany elit jest to, że Kaczyński uważa, że poprzednie elity zabiły mu brata. To zapewne jeden z powodów, głównym jednak jest wizja tworzenia nowej Polski i nowego Polaka. Tego nie da się zrobić bez nowych elit. Ale prezes wie, że jakość nowych kadr jest nędzna. I boli go od tego głowa. Ciągle zawodzi się na ludziach, jak nie na Misiewiczu, to na Banasiu.

Śledzę wypowiedzi Kazimierza Marcinkiewicza, byłego premiera. Znamienne, że on, Dorn, Giertych i Kamiński, dawni ludzie PiS lub bliscy tej partii, dziś są najbardziej przenikliwymi i najostrzejszymi jej krytykami. Marcinkiewicz pisze: „No i mamy nowe elity »dziennikarstwa« w postaci szczujni z reżimowej TV. Mamy nowe elity sędziowskie z Przyłębską, Pawłowicz i Piotrowiczem na czele »sędziowskiej kasty«. Mamy nowe elity urzędnicze z Banasiami, Misiewiczami, Markami Ch., przewalaczami VAT w Ministerstwie Finansów czy blondynkami prezesa zarabiającymi 60 tys. miesięcznie. Mamy nowe elity gospodarcze w spółkach skarbu państwa, w postaci »kolesi sprawdzających się w biznesie« i powoli degradujących finansowo świetnie działające firmy. Mamy nowe elity intelektualne w postaci profesorów zaprzeczających dokonaniom nauki czy biskupów wykorzystujących religię do celów politycznych i biznesowych (…) ich działania przypominają działania okupantów. Oni zawsze zaczynali od wymiany elit i grabieży”. No dobrze, powie prawicowiec, swoich elit dorobili się liberałowie i lewica, to teraz my. Brzmi to sprawiedliwie.

Ale jakość? Format nowych elit? To widać jak na dłoni. Zacznijmy od nowych elit dziennikarskich. Wystarczy na kilka minut włączyć telewizję publiczną albo otworzyć kilka pism prawicowych – włosy stają na głowie. Otchłań podłości, chamstwa i niekompetencji.

Opozycja ma Senat, światełko w tunelu. Z Tomaszem Grodzkim siedzę przy jednym stoliku w Czytelniku, w pobliżu Sejmu. Ten profesor chirurg robi świetne wrażenie, dałbym mu się zoperować. Kilka godzin potem został marszałkiem Senatu.

 

Felieton pochodzi z tygodnika „Przegląd”, nr 47/2019, www.tygodnikprzeglad.pl

Komentarze

Pozostaw komentarz:





  • RADA ETYKI MEDIÓW

  • Międzynarodowa Legitymacja Dziennikarska

    legitymacja Członkowie naszego stowarzyszenia mogą uzyskać legitymacje dziennikarskie (International Press Card) Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy FIJ (IFJ), z siedzibą w Brukseli.
  • POLECAMY

    Dziennikarz Olsztyński 3/2022
    BEZPIEKA WIECZNIE ŻYWA Trafiamy na książkę Jacka Snopkiewicza „Bezpieka zbrodnia i kara?”, wydaną wprawdzie przed trzema laty, ale świeżością tematu zawsze aktualna. „Bezpieka” jest panoramą powstania i upadku Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, urzędu uformowanego na wzór radziecki w czasach stalinizmu.

    Więcej...


    Wojciech Chądzyński: Wrocław, jakiego nie znacie Teksty drukowane tutaj ukazywały się najpierw w latach 80. ub. wieku we wrocławskim „Słowie Polskim”, nim zostały opublikowane po raz pierwszy w formie książkowej w 2005 roku.

    Więcej ...


    Magnat prasowy, który umarł w nędzy 17 grudnia 1910 roku ukazał się w Krakowie pierwszy numer Ilustrowanego Kuryera Codziennego – najważniejszego dziennika w historii polskiej prasy. Jego twórca – pochodzący z Mielca – Marian Dąbrowski w okresie międzywojennym stał się najpotężniejszym przedsiębiorcą branży medialnej w Europie środkowej.

    Więcej ...


    Olsztyńscy dziennikarze jako pisarze Niezwykle płodni literacko okazują się członkowie Olsztyńskiego Oddziału Stowarzyszenia. W mijającym roku ukazało się sześć nowych książek autorów z tego grona. Czym mogą się pochwalić?

    Więcej ...



    Wyścig do metali rzadkich Niedawno zainstalowany w Warszawie francuski wydawca Eric Meyer (wydawnictwo o dźwięcznej nazwie Kogut) wydał na przywitanie dwie ciekawe pozycje, z których pierwszą chcemy przedstawić dzisiaj. To Wojna o metale rzadkie francuskiego publicysty Guillaume Pitrona, jak głosi podtytuł Ukryte oblicze transformacji energetycznej i cyfrowej.

    Więcej...

     

  • A TO CIEKAWE…

    Ośrodek Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych pozwał SDP OMZRiK zarzuca Jolancie Hajdasz powtarzanie kłamstw Agnieszki Siewiereniuk-Maciorowskiej. Ośrodek pozwał Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich za tekst, w którym Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP wstawia się za pozwaną przez Ośrodek Agnieszką Siewiereniuk-Maciorowską
    Świat Młodych Świat Młodych 73 lata temu W poniedziałek, 7 lutego 1949 roku ukazał sie pierwszy numer Świata Młodych. Gazeta była czasopismem dla młodzieży wydawanym w latach 1949 – 1993 w Warszawie, utworzonym z połączenia tygodnika Świat Przygód i dwutygodnika Na Tropie.

    Więcej...



  • ***

    witryna4
    To miejsce przeznaczamy na wspomnienia dziennikarzy. W ten sposób staramy się ocalić od zapomnienia to, co minęło...

    Przejdź do Witryny Dziennikarskich Wspomnień

    ***

  • PARTNERZY

    infor_logo


  • ***

  • FACEBOOK

  • ARCHIWUM