Publiczna telewizja dla nikogo? 

| 29 Cze 2015  08:48 | Brak komentarzy

Byłem na łódzkiej konferencji o outsourcingu w TVP. Byłem, choć nie musiałem. Byli też moi koledzy z SDP, pracujący dla regionalnej TVP Łódź, była przedstawicielka ZG naszego Stowarzyszenia i szef CMWP. W sumie kilkanaście osób. Konferencja była ważna dla wszystkich byłych i obecnych pracowników publicznej Telewizji. Ale mało kto z nich okazał nią zainteresowanie. Dlaczego? Przyczyn jest kilka i kumulowały się od wielu lat… porozmawiajmy więc o „outsourcingu”, choć to trudne słowo.

Moja główna teza jest taka, że proces outsourcingu jest ukoronowaniem długiej drogi, jaką publiczna Telewizja przeszła od etapu dynamicznego rozwoju w latach 1994-2000 (pod koniec tego okresu widoczne już były oznaki stagnacji), poprzez okres tzw. restrukturyzacji na początku XXI wieku za prezesury Roberta Kwiatkowskiego, aż do czasów upadku finansowego, zwalniania dziennikarzy i likwidowania pluralizmu (ostanie lata, mniej więcej od roku 2010).

Pamiętam złote lata telewizji regionalnej (1994-1998), powstanie sieci programowej, bazującej na produkcji ośrodków regionalnych, zakupy tych programów przez centralę w Warszawie, kilkanaście godzin premierowego programu codziennie. Potem zaczęto „reformę”, a właściwie tak zwaną restrukturyzację. Jej mózgiem był Robert Kwiatkowski. To za jego kadencji z pracy w łódzkim ośrodku wyrzucono kilku przewodniczących i wiceprzewodniczących Syndykatu Dziennikarzy Polskich, szefa Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i wszystkich dziennikarzy niewygodnych, stojących na przeszkodzie planom centrali: zwolnieniom grupowym i przekształceniom, polegającym na zlikwidowaniu redakcji i wprowadzeniu tzw. systemu producenckiego. Z dnia na dzień wielu dziennikarzy stało się „producentami”, co nic właściwie nie znaczyło, bo robili to samo, co poprzednio, tylko musieli dodatkowo zająć się papierkową robotą. Z dnia na dzień unicestwiono podstawowy dla dziennikarzy system pracy redakcyjnej, pozostawiając go właściwie (choć w zmienionej formie) tylko w dziale informacji.

Czym była tak zwana restrukturyzacja? Po pierwsze, był to wstęp do planowanej prywatyzacji, która udała się tylko częściowo. Produkcję w dużym stopniu wyprowadzono poza struktury telewizyjne i oddano w ręce tzw. producentów zewnętrznych. Po drugie, restrukturyzacja polegała na utworzeniu najpierw TVP3, a następnie TVP Info, co spowodowało odpływ środków finansowych z regionów do centrali i „rzuciło” regiony w objęcia lokalnych samorządów, które sponsorują dziś – jak mi się wydaje (potrzebne byłyby dokładne wyliczenia) – co najmniej połowę programów. Dzięki temu program został upolityczniony (w sensie merytorycznym i finansowym) i stał się nudny jak przysłowiowe flaki z olejem. Po trzecie upada, żeby nie powiedzieć sięga dna, misja telewizji publicznej, a to za sprawą braku środków abonamentowych. Do tego zaś przysłużyła się m.in. słynna wypowiedź Donalda Tuska, nawołującego do niepłacenia „haraczu” czyli abonamentu. W efekcie mamy do czynienia z postępującą komercjalizacją telewizji, co może przygotować grunt pod jej prywatyzację, no bo jeśli nie można jej utrzymać z abonamentu, to o przychodach decydują reklamodawcy i sponsorzy. A jeśli wziąć pod uwagę, że do grona sponsorów należą np. samorządy (czytaj: politycy i partie polityczne), a w programach sponsorowanych często mówi się o dokonaniach lokalnych polityków i o prywatnych firmach, to będzie jasne, że mamy do czynienia z „prywatyzacją” przez partie polityczne i lokalne grupy interesów. W sytuacji, kiedy idee programowe są w ten sposób realizowane niepotrzebni stają się dziennikarze – twórcy programów. Filmy i programy rozrywkowe kupi się na zewnątrz, natomiast nad informacją i publicystyką rozciągnie się kontrolę poprzez zatrudnionych na etacie redaktorów, a całą rzeszę dziennikarzy „wyoutsorsinguje” do zewnętrznej agencji zatrudnienia, ewentualnie skaże na tzw. samozatrudnienie, uzależniając pierwszych od firmy zewnętrznej wobec TVP, a drugich stawiając w roli „wolnych strzelców”, z którymi można podpisać kontrakt albo i nie.

Summa summarum, publiczna telewizja staje się własnością udzielnych władców, którzy w żaden sposób nie są poddani kontroli ze strony związków zawodowych czy stowarzyszeń twórczych. Są oni zależni tylko od polityków i dlatego im służą. „Restrukturyzacja” telewizji domyka swoje wrota. Proces trwający kilkanaście lat powoli zmierza do naturalnego końca. Brak wpływu z abonamentu – w modelu przeze mnie przedstawionym – wcale nie jest przeszkodą dla prywatyzacji, lecz może jej wręcz sprzyjać, bo ją bardzo dobrze uzasadni. Wyzbycie się pracowników jest częścią planu, o którym można snuć przypuszczenia, choć bezpośrednich dowodów na tę teorię mieć nie będziemy. Tym razem Rywin nie przyszedł do Michnika.

Cóż pozostaje w takiej sytuacji? Czekać? Na co? Na nowe prawo prasowe, skoro nie udało się go skutecznie zmienić w ciągu 31 lat? Brak woli politycznej był dotychczas aż nadto widoczny. Może więc poczekać, aż pracownicy już wyoutsorsingowani zastrajkują? Niestety, na to jest za późno. Należało to zrobić wiele lat temu, w roku 2000, kiedy cały proces się rozpoczynał. Ponadto, kto dziś ma strajkować? Nie oszukujmy się, pracownicy poszli potulnie na rzeź (uczciwie będzie napisać, że nie wszyscy), którą zgotowały im „menedżerowie” i „zarządcy” Telewizji publicznej.

Praktycznie są dwa rozwiązania: albo damy sobie spokój z telewizją publiczną w Polsce, rozparcelujmy ją na kawałki i sprzedamy prywatnym inwestorom (oczywiście, będzie to realizacją przewidywanego już wiele lat temu scenariusza), albo siłą wielkiego nacisku społecznego poprzez związki zawodowe, stowarzyszenia, organizacje pozarządowe, związki twórcze, ruchy oddolne, obywatelskie, itd. na partie polityczne (w dobie przesilenia politycznego w Polsce, wykorzystując okazję, która może się nie powtórzyć) głośno zażądamy:

– przywrócenia publicznego finansowania TVP i Polskiego Radia,

– pluralizmu światopoglądowego w mediach publicznych,

– ich odkomercjalizowania i przywrócenia systemu redakcyjnego,

– zarządzania z udziałem kompetentnych fachowców niepochodzących z klucza partyjnego,

– zniesienia politycznej czapy nad mediami w Polsce w postaci KRRiT

– oraz dopuszczenia do współdecydowania o kształcie tych mediów przedstawicieli opinii publicznej (wymienionych z początku tego akapitu).

Czy to ma szanse powodzenia? Nie wiem, lecz przypuszczam, że jest to już ostatnia szansa. Inaczej, po mediach publicznych (a zwłaszcza publicznej telewizji w regionach) pozostanie tylko wspomnienie – do zaorania.

Felieton  Marka  Palczewskiego na portalu SDP( 25 .06.2015)

 

Komentarze

Pozostaw komentarz:





  • MEDIA

    Rada Mediów Narodowych powoła nowych dyrektorów ośrodków TVP, ale nie wyłoni prezesa Rada Mediów Narodowych zajmie się dzisiaj powołaniem dyrektorów trzech oddziałów regionalnych TVP: w Krakowie, w Warszawie i Szczecinie. W ostatniej chwili przewodniczący wycofał z programu punkt obrad, dotyczący wysłuchania kandydata na szefa PAP, Romana Młodkowskiego. Czytaj więcej...
    ***
    TVP rusza z reformą organizacyjną: biuro programowe odpowiedzialne za TVP1, TVP2 i kanały tematyczne Rada nadzorcza Telewizji Polskiej zatwierdziła uchwałę zarządu o uruchomieniu reformy organizacyjnej spółki, która obejmie piony programowania, kreacji i produkcji. - Jej główną ideą jest spójne zarządzanie ofertą programową oraz odbudowanie i rozwój w telewizji publicznej, kreacji i produkcji wewnętrznej - tłumaczy biuro spraw korporacyjnych TVP. Czytaj więcej...
    ***
    Jacek Kurski dokumenty w konkursie na prezesa TVP złożył 5 minut po czasie. Czabański: zaczął je przekazywać przed czasem We wrześniu ub.r. Jacek Kurski swoją aplikację w konkursie na prezesa Telewizji Polskiej złożył pięć minut po czasie wyznaczonym w regulaminie - wynika z nagrania monitoringu w Sejmie. Przewodniczący Rady Mediów Narodowych Krzysztof Czabański uważa, że nie stanowi to podstawy do powtórzenia konkursu. Czytaj więcej...
    ***
    Monika Borkowska po 18 latach pracy w PAP odeszła do „Dziennika Gazety Prawnej” Z początkiem grudnia Monika Borkowska, poprzednio związana z Polską Agencją Prasową, dołączyła do zespołu „Dziennika Gazety Prawnej” (Infor Biznes). Zajmie się tematami ekonomicznymi. Czytaj więcej...
    ***
    Codziennikfeministyczny.pl usunął z tekstu o molestowaniu fragment o gwałcie Z artykułu "Papierowi feminiści. O hipokryzji na lewicy i nowych twarzach polskiego #metoo" opublikowanego w Codziennikfeministyczny.pl usunięty został fragment oskarżający publicystę "Krytyki Politycznej" Jakuba Dymka o gwałt. To reakcja na pismo przedprocesowe wysłane do redakcji przez prawników Dymka. Czytaj więcej...
    ***
    Poseł PO próbował wyrwać mikrofon z ręki Łukaszowi Sitkowi z „Minęła 20” Rafał Grupiński z Platformy Obywatelskiej starał się wyrwać mikrofon reporterowi „Minęła 20” Łukaszowi Sitkowi, który pytał posła o spotkanie polityków PO z sędziami KRS i Sądu Najwyższego. Wielu dziennikarzy skrytykowało Grupińskiego, zaznaczając, że Sitek nie przestrzega elementarnych standardów dziennikarskich Czytaj więcej...
    ***
    Gazeta Wyborcza wzmacnia redakcję cyfryzacji i technologii Sylwia Czubkowska, dziennikarka zajmująca się innowacjami, technologiami i cyfryzacją administracji państwowej zostanie autorką działu Wyborcza Tech Czytaj więcej...
    ***
    W listopadzie br. ”Wiadomości” w TVP 1 oglądało tylko o 15,3 tys. widzów więcej niż "Wydarzenia" w Polsacie. Przewaga ”Faktów” nad ”Wiadomościami” wyniosła 920,2 tys. widzów.
    ”Fakty” TVN w listopadzie br. gromadziły średnio 3,13 mln widzów – o 189,5 tys. mniej niż w listopadzie ub.r. ”Teleexpressowi”, który przyciągał do Jedynki 2,6 mln widzów, ubyło 1,02 mln widzów. ”Wiadomości” (o godz. 19.30) w TVP 1 oglądało 2,21 mln widzów i rok do roku straciły 1,11 mln widzów. Kolejne były ”Wydarzenia” (o godz. 18.50), które w Polsacie śledziło 2,19 mln widzów, czyli o 194,7 tys. mniej niż w listopadzie ub.r. Natomiast ”Panoramę” (o godz. 18) w TVP oglądało 1,39 mln widzów (o 283,3 tys. mniej niż rok wcześniej). Od końca sierpnia br. programy informacyjne TVP 1 i TVP 2 pokazywane są jednocześnie w TVP Info. Przy równoległej emisji w TVP Info łączna widownia ”Teleexpressu” w listopadzie wyniosła 3,21 mln widzów, ”Wiadomości” – 2,74 mln widzów, a ”Panoramy” – 1,86 mln widzów. ”Fakty” – po uwzględnieniu emisji równoległej w TVN i TVN BiS – oglądało w listopadzie średnio 3,31 mln widzów, a ”Wydarzenia" – w Polsacie, Polsat News i Polsat News 2 – 2,36 mln widzów.  
  • Dziennikarze wspominają…

    witryna4
    To miejsce przeznaczamy na wspomnienia dziennikarzy. W ten sposób staramy się ocalić od zapomnienia to, co minęło...

    Przejdź do Witryny Dziennikarskich Wspomnień

    ***

  • POLECAMY

  • PARTNERZY

    infor_logo


  • FACEBOOK

  • Międzynarodowa Legitymacja Dziennikarska

    legitymacja Członkowie naszego stowarzyszenia mogą uzyskać legitymacje dziennikarskie (International Press Card) Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy FIJ (IFJ), z siedzibą w Brukseli.
  • Menu

  • Międzynarodowa Federacja Dziennikarzy


    Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej jest organizacją członkowską Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy.
  • Tagi