Irena Dziedzic nie żyje

| 14 sty 2019  15:25 | Brak komentarzy

Foto: Jerzy Michalski / FORUM

Zmarła Irena Dziedzic (93 lata), pierwsza dama Telewizji Polskiej, prawdziwa legenda heroicznego okresu narodzin rodzimej telewizji, a potem, przez długie lata jej najważniejsza twarz.

Pracę dziennikarską rozpoczęła już w roku 1946 roku jako redaktorka depeszowa „Echa Krakowa”, potem była związana m.in. z „Expressem Wieczornym” i Polskim Radiem. Ogromną popularność zyskała dzięki telewizji – przez wiele lat prowadziła pierwszy w historii polskiego małego ekranu talk-show, czyli „Tele-Echo” (1956-1981), a potem „Wywiady Ireny Dziedzic” (1983-91). Swoją sławę ugruntowała jako konferansjerka (wraz z Lucjanem Kydryńskim) Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie (1977-80).

Najważniejsze jednak było „Tele-Echo”. Wszyscy je oglądali jak „Kobrę” i wszyscy chcieli w nim wystąpić – to była prawdziwa nobilitacja, ale i ryzyko. Bo Irena Dziedzic mimo ciepłego głosu i zniewalającego uśmiechu wyróżniała się błyskotliwą inteligencją, a więc i ciętym językiem. Bywało, że jej riposty i pytania stawiały rozmówców w niełatwej sytuacji (a program przez lata szedł na żywo!). Potwierdza to Tadeusz Pikulski, wieloletni redaktor równie sławnego „Pegaza”: „Irena Dziedzic była fenomenem – pisał Pikulski w swojej „Prywatnej historii telewizji publicznej” – choćby dlatego, że od samego początku wzbudzała niesłychane emocje. Już pierwsze „Tele-Echa” rodziły plotki o jej twardym charakterze”. Coś było na rzeczy, skoro inspicjentką w jej programie była na początku słynąca z apodyktyczności Olga Lipińska.

W Telewizji uchodziła za filar dziennikarstwa i osoba o niebywałych wpływach, ale tak naprawdę musiała nieustępliwie walczyć o swoje racje. Potrafiła budzić respekt. Na jej widok kamerzyści przerywali żarciki, a w studiu panowała atmosfera święta. Już sama znajomość z Ireną Dziedzic, choćby przelotna, należała do dobrego tonu.

W Sopocie specjalnie dla niej reżyser Jerzy Gruza (który przez pewien czas reżyserował także „Tele-Echo”) nakazał zmienić schody, po których wchodziła na wielką estradę Opery Leśnej – były za wąskie dla Ireny Dziedzic, która nosiła numer 40.

Krążyły o niej niepoliczone anegdoty. Jedną z nich przytacza w swojej niedawno wydanej książce Krystyna Gucewicz („Notes Krystyny Gucewicz, czyli Fołtyn w śmietanie”, 2018):

„Spytano kiedyś Irenę Dziedzic, ile ma lat.
– Trzydzieści – odparła.
– Ależ kilka lat temu mówiła pani to samo.
– Nie należę do osób, które co chwila zmieniają zdanie”.

Mam też osobiste wspomnienie związane z Ireną Dziedzic. Jako małoletnie chłopię dostąpiłem na początku lat 60. zaszczytu występowania w Dniu Dziecka przed kamerą w roli prezentera Telewizji Polskiej. Zapowiadała mój występ osobiście Irena Dziedzic, a po wszystkim poczęstowała ciasteczkiem.

Zawsze podziwiałem jej profesjonalizm i pionierskie pomysły (tu nie chodzi o wspomniane ciasteczka), czyli umiejętność łączenia rozmów na poważne tematy z delikatnie rozrywkowym tłem. Jej „Tele-Echo” było programem dla inteligentnych i wymagających. Wzorowali się na nim następcy.

Występowała jeszcze na początku lat 90. przed kamerami, ale potem zniknęła, często gęsto zniesławiana. Należała do naszego Stowarzyszenia, ostatni raz odwiedziła nas kilka lat temu, ale jej aktywność z wiekiem gasła.

Zmarła w osamotnieniu.

Tomasz Miłkowski

Komentarze

Pozostaw komentarz:





  • RADA ETYKI MEDIÓW

  • Międzynarodowa Legitymacja Dziennikarska

    legitymacja Członkowie naszego stowarzyszenia mogą uzyskać legitymacje dziennikarskie (International Press Card) Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy FIJ (IFJ), z siedzibą w Brukseli.
  • POLECAMY

    Dziennikarz Olsztyński 3/2022
    BEZPIEKA WIECZNIE ŻYWA Trafiamy na książkę Jacka Snopkiewicza „Bezpieka zbrodnia i kara?”, wydaną wprawdzie przed trzema laty, ale świeżością tematu zawsze aktualna. „Bezpieka” jest panoramą powstania i upadku Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, urzędu uformowanego na wzór radziecki w czasach stalinizmu.

    Więcej...


    Wojciech Chądzyński: Wrocław, jakiego nie znacie Teksty drukowane tutaj ukazywały się najpierw w latach 80. ub. wieku we wrocławskim „Słowie Polskim”, nim zostały opublikowane po raz pierwszy w formie książkowej w 2005 roku.

    Więcej ...


    Magnat prasowy, który umarł w nędzy 17 grudnia 1910 roku ukazał się w Krakowie pierwszy numer Ilustrowanego Kuryera Codziennego – najważniejszego dziennika w historii polskiej prasy. Jego twórca – pochodzący z Mielca – Marian Dąbrowski w okresie międzywojennym stał się najpotężniejszym przedsiębiorcą branży medialnej w Europie środkowej.

    Więcej ...


    Olsztyńscy dziennikarze jako pisarze Niezwykle płodni literacko okazują się członkowie Olsztyńskiego Oddziału Stowarzyszenia. W mijającym roku ukazało się sześć nowych książek autorów z tego grona. Czym mogą się pochwalić?

    Więcej ...



    Wyścig do metali rzadkich Niedawno zainstalowany w Warszawie francuski wydawca Eric Meyer (wydawnictwo o dźwięcznej nazwie Kogut) wydał na przywitanie dwie ciekawe pozycje, z których pierwszą chcemy przedstawić dzisiaj. To Wojna o metale rzadkie francuskiego publicysty Guillaume Pitrona, jak głosi podtytuł Ukryte oblicze transformacji energetycznej i cyfrowej.

    Więcej...

     

  • A TO CIEKAWE…

    Ośrodek Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych pozwał SDP OMZRiK zarzuca Jolancie Hajdasz powtarzanie kłamstw Agnieszki Siewiereniuk-Maciorowskiej. Ośrodek pozwał Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich za tekst, w którym Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP wstawia się za pozwaną przez Ośrodek Agnieszką Siewiereniuk-Maciorowską
    Świat Młodych Świat Młodych 73 lata temu W poniedziałek, 7 lutego 1949 roku ukazał sie pierwszy numer Świata Młodych. Gazeta była czasopismem dla młodzieży wydawanym w latach 1949 – 1993 w Warszawie, utworzonym z połączenia tygodnika Świat Przygód i dwutygodnika Na Tropie.

    Więcej...



  • ***

    witryna4
    To miejsce przeznaczamy na wspomnienia dziennikarzy. W ten sposób staramy się ocalić od zapomnienia to, co minęło...

    Przejdź do Witryny Dziennikarskich Wspomnień

    ***

  • PARTNERZY

    infor_logo


  • ***

  • FACEBOOK

  • ARCHIWUM