ŻEGNAMY LECHA WINIARSKIEGO
Dziennikarze RP | 27 lut 2018 21:42 | Brak komentarzy
22 lutego 2018 odszedł z naszego dziennikarskiego, stowarzyszeniowego grona Lech Winiarski. Miał 89 lat.
Drogę zawodową rozpoczął 67 lat temu w Gazecie Krakowskiej. Od 1955 roku był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, a do grudnia 2017 roku czynnym uczestnikiem spotkań w Stowarzyszeniu Dziennikarzy RP. Po okresie krakowskim 11 lat spędził w Kielcach, w redakcji Słowa Ludu.
W 1969 roku rozpoczął swą dziennikarską przygodę w Warszawie. Początkowo w Polskim Radio w redakcji Muzyki Aktualności, następnie w Agencji Robotniczej, w Polityce, Życiu Partii, Trybunie Ludu i tygodniku Rada Narodowa. W tygodniku nasze drogi się spotkały.
Od likwidacji RSW, a tym samym Wydawnictwa Współczesnego i zamknięcia tygodnika minęło 27 lat, szmat czasu, ale przy każdej okazji spotkania z Leszkiem miło wspominaliśmy czteroletnią współpracę dwóch zastępców redaktora naczelnego. W miejsce Rady Narodowej powstał tygodnik samorządu terytorialnego Wspólnota i Leszek jeszcze przez kilka lat, do emerytury, publikował na jego łamach, zajmując się problematyką społeczno-polityczną, głównie w relacjach między władzą a obywatelami. Był autorem wielu felietonów na temat kontroli społecznej, władz przedstawicielskich, parlamentu, samorządu terytorialnego, komisji sejmowych, komisji rad gminnych itp. Często materiały Leszka były przedrukowywane w gazetach terenowych, co dawało świadectwo dużej fachowości Autora.
Swą wiedzą i doświadczeniem dzielił się z młodymi dziennikarzami, uczył nie tylko solidnego warsztatu , ale przede wszystkim dziennikarskiej etyki i odpowiedzialności za słowo pisane. Wychował dwóch synów Pawła i Tomasza, obaj poszli w ślady Ojca, w dziennikarstwo.
W redakcji i poza Leszek zawsze był życzliwy i pogodny. Lubił żartować i potrafił to robić z klasą. Szkoda, że kolejna dziennikarska karta zamknęła się.
Pożegnanie Lecha Winiarskiego 1 marca o godzinie 11.15 na Cmentarzu Północnym.
Andrzej Maślankiewicz
.
Komentarze
Pozostaw komentarz:












Trafiamy na książkę Jacka Snopkiewicza „Bezpieka zbrodnia i kara?”, wydaną wprawdzie przed trzema laty, ale świeżością tematu zawsze aktualna. „Bezpieka” jest panoramą powstania i upadku Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, urzędu uformowanego na wzór radziecki w czasach stalinizmu.
Teksty drukowane tutaj ukazywały się najpierw w latach 80. ub. wieku we wrocławskim „Słowie Polskim”, nim zostały opublikowane po raz pierwszy w formie książkowej w 2005 roku.
17 grudnia 1910 roku ukazał się w Krakowie pierwszy numer Ilustrowanego Kuryera Codziennego – najważniejszego dziennika w historii polskiej prasy. Jego twórca – pochodzący z Mielca – Marian Dąbrowski w okresie międzywojennym stał się najpotężniejszym przedsiębiorcą branży medialnej w Europie środkowej.








Reprezentacja Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej jest pełnoprawny, członkiem Komitetów Monitorujących programy krajowe i programy regionalne. Aby wypełnić wszystkie wymogi postawione przed Stowarzyszeniem Dziennikarzy podajemy skład poszczególnych Komitetów Monitorujących.