Żegnamy Andrzeja Siezieniewskiego

| 22 kw. 2022  18:56 | Brak komentarzy

W czwartek 21 kwietnia, nad ranem zmarł Andrzej Siezieniewski, wybitny dziennikarz, szlachetny człowiek, wyjątkowo zdolny menadżer, zasłużony prezes Zarządu Polskiego Radia. Miał 71 lat. Przegrał długą walkę z chorobą nowotworową.

Żegnamy Przyjaciela, wieloletniego członka Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej. Pozostanie w naszej pamięci jako życzliwa osoba gotowa nieść wsparcie i pomoc zawsze wtedy, gdy Jego Stowarzyszenie takiej pomocy potrzebowało.

Wirtualnemedia.pl zamieściły wspomnienia współpracowników Andrzeja Siezieniewskiego. Zmarłego przypominają Kamil Dąbrowa, Sławomir Assendi i Jan Ordyński.

Był autentycznie zakochany w radiu

– To nie był prezes, który mógłby zarządzać dowolną instytucją, tylko prawdziwy radiowiec, który zjadł na radiu zęby, wiedział, jak się je robi i jak się nim zarządza – wspomina zmarłego w czwartek Andrzeja Siezieniewskiego były szef radiowej Jedynki Kamil Dąbrowa. Polskie Radio Rok 2015. W studiu radiowej Jedynki gości Andrzej Siezieniewski, prezes Polskiego Radia. Prowadzący rozmowę Krzysztof Grzesiowski cieszy się, że stacja świętuje 90. urodziny, bo „życzenia stu lat są jeszcze na miejscu”.

– Ciekawe, co będzie za 11 lat? – zastanawia się.

– Będziemy słuchaczami na pewno i dowiemy się – odpowiada mu prezes Polskiego Radia.

Andrzej Siezieniewski nie doczekał jednak 100. rocznicy powstania Polskiego Radia. Zabrakło trzech lat…

– Odkąd zakończyliśmy pracę w Polskim Radiu, trzymaliśmy się blisko siebie. Rozmawiałem z prezesem przed świętami. Wiedziałem, że bardzo ciężko choruje – przyznaje Kamil Dąbrowa, były szef radiowej Jedynki za czasów prezesury Andrzeja Siezieniewskiego. – Uważam, że był wybitnym człowiekiem, który bardzo konsekwentnie zarządzał Polskim Radiem. Współpracowałem z nim dwukrotnie: gdy wygrałem konkurs na szefa Radia Bis, a on przewodniczył komisji wyłaniającej dyrektora tej rozgłośni oraz gdy zostałem dyrektorem radiowej Jedynki. Rzadko ma się wrażenie, że pracuje się z właściwą osobą na właściwym miejscu. A tak właśnie miałem, gdy nasze radiowe drogi się splotły.

Andrzej Siezieniewski był prezesem Polskiego Radia dwukrotnie i jednocześnie najdłużej pełnił tę funkcję w III RP (w sumie ponad 8,5 roku). Najpierw w latach 2002-2006, a ponownie wybrano go na to stanowisko w 2011 r.

Cztery lata później otrzymał nominację na kolejną kadencję, jednak na początku 2016 r. przerwało ją wejście w życie tzw. małej nowelizacji ustawy medialnej, na postawie której władze spółek mediów publicznych powoływał minister skarbu państwa (szefową Polskiego Radia została wtedy Barbara Stanisławczyk-Żyła).

Kamil Dąbrowa wspomina Andrzeja Siezieniewskiego, przede wszystkim jako wybitnego dziennikarza radiowego i najlepszego prezesa Polskiego Radia w III RP. – Człowiek, który dbał o tę instytucję i jej ludzi, a radio znał od podszewki. To nie był prezes, który mógłby zarządzać dowolną instytucją, tylko prawdziwy radiowiec, który zjadł zęby na radiu, wiedział, jak się je robi i jak się nim zarządza. Dziś takich ludzi będzie nam bardzo brakować. To wielka strata dla polskiej radiofonii – ocenia Dąbrowa, który szefował Jedynce od października 2011 r. do stycznia 2016 r., czyli w tym samym czasie, gdy prezesem Polskiego Radia był Andrzej Siezieniewski.

Zastępcą Dąbrowy w tamtym okresie był Sławomir Assendi. – Najpierw prezes i przełożony, później kolega – mówi o Siezieniewskim. – Prezes, któremu zależało i na jakości przekazu i na wynikach. Imponował mi klasą i kulturą, spokojem, rozsądkiem, dyplomacją, rzeczowością i skutecznością. Błyskotliwy, inteligentny. Dla mnie był menadżerem kompletnym. Ciepły i zaangażowany człowiek. Sportowiec całą duszą. Do końca witalny – wspomina Assendi.

O tym, że dbał o aktywność fizyczną, słuchacze radiowej Czwórki mogli się przekonać jesienią 2015 r. W audycji „Rozbiegani” stacja relacjonowała imprezę „Biegnij Warszawo”. Brał w niej udział również Andrzej Siezieniewski. – Chciałbym ten bieg przebiec równo, w czasie nie gorszym niż ten, który uważam za swój sukces, czyli 56 minut i 8 sekund – mówił przed startem na antenie Czwórki.

Zakochany w radiu

Jan Ordyński, członek rady programowej Polskiego Radia, a wcześniej jego dziennikarz, znał byłego prezesa od lat. – Był bardzo przyzwoitym i sympatycznym człowiekiem. Interesował się tym, co działo się u kolegów i to nie zdawkowo, ale też zawsze można było liczyć na jego pomoc i życzliwość – mówi Ordyński. Dla niego Andrzej Siezieniewski był najwybitniejszym prezesem Polskiego Radia. – Był znakomitym menadżerem i dziennikarzem radiowym autentycznie zakochanym w radiu – podkreśla nasz rozmówca.

Ordyński przypomina, że Siezieniewski był związany z Polskim Radiem od 1972 r. Były prezes tej instytucji zaczynał jako stażysta i dziennikarz w naczelnej redakcji informacji. W latach 1976-1982 był korespondentem w ZSRR, a potem przez dwa lata zastępcą kierownika działu informacji.

W 1984 r. został wice naczelnym dyrekcji programów informacyjnych w Telewizji Polskiej. Do Polskiego Radia wrócił w 1988 r. jako szef działu serwisów informacyjnych.

W latach 1989-1994 Andrzej Siezieniewski był korespondentem Polskiego Radia w Moskwie. W 1996 r. został dyrektorem Informacyjnej Agencji Radiowej, a w 1998 r. powołano go do zarządu Polskiego Radia.

Krytyczny wobec Kamińskiej

– To nie był przypadkowy prezes radia. Wcześniej zajmował w tej instytucji różne stanowiska, więc w Polskim Radiu osiągnął wszystko – mówi Jan Ordyński. – Pod jego kierownictwem radio znakomicie funkcjonowało. Nie było problemu z pluralizmem. Andrzej dbał, żeby radio było dla wszystkich, dlatego zapraszano gości z różnych stron politycznego sporu. Jednocześnie pilnował, żeby w Polskim Radiu była obecna kultura, polityka, publicystyka. Za jego kadencji Teatr Polskiego Radia znakomicie się rozwijał. Jedynka i Trójka były potęgą…

…- Taki prezes rzadko się trafia. O wszystko dbał i o swojej firmie wiedział wszystko. Jeśli czegoś wymagał, to było wiadomo, czego oczekuje – przyznaje Jan Ordyński. – Od 2016 r., gdy przerwano jego kadencję i nastała w Polskim Radiu tzw. „dobra zmiana”, mamy już czwartego prezesa tej instytucji i co jeden, to bardziej niewydarzony.

Po 1989 r. Polskie Radio przeszło metamorfozę. Pod prezesurą Andrzeja Siezieniewskiego miało ono bardzo wysokie notowania wśród instytucji zaufania publicznego, prawie równolegle ze strażą pożarną, która była na pierwszym miejscu – przypomina Ordyński.

– Polskie Radio za jego czasów przeżywało złoty okres. Odejście Andrzeja Siezieniewskiego to wielka strata dla publicznego radia, bo to była jedna z jego najjaśniejszych postaci. Dla Andrzeja radio było wszystkim…

(am)

Źródło: Wirtualne Media

Komentarze

Pozostaw komentarz:





  • RADA ETYKI MEDIÓW

  • Międzynarodowa Legitymacja Dziennikarska

    legitymacja Członkowie naszego stowarzyszenia mogą uzyskać legitymacje dziennikarskie (International Press Card) Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy FIJ (IFJ), z siedzibą w Brukseli.
  • POLECAMY

    Dziennikarz Olsztyński 3/2022
    BEZPIEKA WIECZNIE ŻYWA Trafiamy na książkę Jacka Snopkiewicza „Bezpieka zbrodnia i kara?”, wydaną wprawdzie przed trzema laty, ale świeżością tematu zawsze aktualna. „Bezpieka” jest panoramą powstania i upadku Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, urzędu uformowanego na wzór radziecki w czasach stalinizmu.

    Więcej...


    Wojciech Chądzyński: Wrocław, jakiego nie znacie Teksty drukowane tutaj ukazywały się najpierw w latach 80. ub. wieku we wrocławskim „Słowie Polskim”, nim zostały opublikowane po raz pierwszy w formie książkowej w 2005 roku.

    Więcej ...


    Magnat prasowy, który umarł w nędzy 17 grudnia 1910 roku ukazał się w Krakowie pierwszy numer Ilustrowanego Kuryera Codziennego – najważniejszego dziennika w historii polskiej prasy. Jego twórca – pochodzący z Mielca – Marian Dąbrowski w okresie międzywojennym stał się najpotężniejszym przedsiębiorcą branży medialnej w Europie środkowej.

    Więcej ...


    Olsztyńscy dziennikarze jako pisarze Niezwykle płodni literacko okazują się członkowie Olsztyńskiego Oddziału Stowarzyszenia. W mijającym roku ukazało się sześć nowych książek autorów z tego grona. Czym mogą się pochwalić?

    Więcej ...



    Wyścig do metali rzadkich Niedawno zainstalowany w Warszawie francuski wydawca Eric Meyer (wydawnictwo o dźwięcznej nazwie Kogut) wydał na przywitanie dwie ciekawe pozycje, z których pierwszą chcemy przedstawić dzisiaj. To Wojna o metale rzadkie francuskiego publicysty Guillaume Pitrona, jak głosi podtytuł Ukryte oblicze transformacji energetycznej i cyfrowej.

    Więcej...

     

  • A TO CIEKAWE…

    Ośrodek Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych pozwał SDP OMZRiK zarzuca Jolancie Hajdasz powtarzanie kłamstw Agnieszki Siewiereniuk-Maciorowskiej. Ośrodek pozwał Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich za tekst, w którym Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP wstawia się za pozwaną przez Ośrodek Agnieszką Siewiereniuk-Maciorowską
    Świat Młodych Świat Młodych 73 lata temu W poniedziałek, 7 lutego 1949 roku ukazał sie pierwszy numer Świata Młodych. Gazeta była czasopismem dla młodzieży wydawanym w latach 1949 – 1993 w Warszawie, utworzonym z połączenia tygodnika Świat Przygód i dwutygodnika Na Tropie.

    Więcej...



  • ***

    witryna4
    To miejsce przeznaczamy na wspomnienia dziennikarzy. W ten sposób staramy się ocalić od zapomnienia to, co minęło...

    Przejdź do Witryny Dziennikarskich Wspomnień

    ***

  • PARTNERZY

    infor_logo


  • ***

  • FACEBOOK

  • ARCHIWUM