Sto lat Danuty Szaflarskiej

| 6 lut 2015  20:30 | Brak komentarzy

2013.05.12._Danuta_Szaflarska_Fot._Mariusz_Kubik_01

– Gratulacji ani życzeń nie składamy, bowiem Pani Danuta Szaflarska mówi ,że nie uznaje jubileuszy… Ale my przypominamy o pracy aktorskiej na przestrzeni tak bardzo wielu lat.

Urodzona 6 lutego w 1915 r w małej górskiej wsi, w Kosarzyskach, w nauczycielskiej rodzinie, już jako uczennica – po przeprowadzeniu się do Nowego Sącza po śmierci ojca , grała w szkolnym kółku teatralnym a potem w amatorskim teatrze. Aktorką jednak nie chciała być. Chciała zostać lekarką. Studiuje jednak w Wyższej Szkoły Handlowej w Krakowie, które przerywa zachorowanie na tyfus.

I choć nie zamierzała być aktorką, jednak zdaje do warszawskiego Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej i w 1939. broni dyplomu. Angaż dostaje w Teatrze na Pohulance w Wilnie, debiutując w farsie „Szczęśliwe dni” Claude’a Pugeta. Wkrótce wybucha wojna. Mocno przeżywa śmierć brata na froncie. Poznaje pianistę Jana Ekiera, za którego wychodzi za mąż. Przenoszą się do Warszawy. Tu na świat przychodzi ich córka – Marysia. Młoda aktorka gra w podziemnym teatrze. W czasie powstania jest łączniczką.

Zaraz po wojnie występuje najpierw w Teatrze w Krakowie, a potem w Łodzi. Najbardziej zapamiętana zostaje za rolę w pierwszej powojennej produkcji filmowej „Zakazane piosenki” Leonarda Buczkowskiego. W latach 1955-65 Danuta Szaflarska jest aktorką Teatru Narodowego. Choć w filmach gra rzadko i raczej role drugoplanowe lub epizodyczne – to zapadają one w pamięci. W 1966. angażuje się w warszawskim Teatrze Dramatycznym , pozostając w nim aż do 1985. W tym czasie gra w telewizyjnej realizacji „Lalki” i „Dolinie Issy”.

Film nr 09-10 - Danuta Szaflarska i Jerzy Duszyński - 1947-01-01

Film nr 09-10 – Danuta Szaflarska i Jerzy Duszyński – 1947-01-01

 

*

W stanie wojennym aktorka zaangażowała się w prace w Komitecie Prymasowskim; na mszach za ojczyznę odprawianych przez księdza Popiełuszkę czyta wiersze. Po 1985 r współpracuje z wieloma warszawskimi scenami oraz coraz częściej gra w filmach: Andrzeja Wajdy – „Korczaku”, Doroty Kędzierzawskiej – „Diabłach, diabłach”, Filipa Zylbera – „Pożegnanie z Marią”.

*

Z filmem wiąże się w dekadzie 1995 – 2005, grając w dwunastu produkcjach, by wreszcie w ostatniej dekadzie zagrać w nie tylko w największych polskich produkcjach oraz w filmach, za które dostaje największe możliwe laury – „Pora umierać” Kędzierzawskiej. O kreacjach filmowych Szaflarskiej mówi się coraz częściej .Jest wśród nich i rola komediowa w „Ile wazy koń trojański” – J. Machulskiego i „Prawdziwa historia” – A. Holland i K .Adamik, „Pokłosie” W. Pasikowskiego .

*

W maju 2010 roku aktorka związała się z zespołem TR Warszawa, grając w wielu spektaklach.

*

Danuta Szaflarska ma w sobie ciepło, nieprzemijający urok zawsze uśmiechniętej pięknej kobiety. To nie komplement – lecz głoszone wszech i wobec postrzeganie wielkiej seniorki polskiego aktorstwa.

 

Elżbieta Grec

 

p.s. Z Danutą Szaflarską możemy się spotkać w dniach 17-21 lutego w TR Warszawa na spektaklu „Fenomen – Szaflarska” – przegląd filmów D.Szaflarskiej

Komentarze

Pozostaw komentarz:





  • RADA ETYKI MEDIÓW

  • Międzynarodowa Legitymacja Dziennikarska

    legitymacja Członkowie naszego stowarzyszenia mogą uzyskać legitymacje dziennikarskie (International Press Card) Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy FIJ (IFJ), z siedzibą w Brukseli.
  • POLECAMY

    Dziennikarz Olsztyński 3/2022
    BEZPIEKA WIECZNIE ŻYWA Trafiamy na książkę Jacka Snopkiewicza „Bezpieka zbrodnia i kara?”, wydaną wprawdzie przed trzema laty, ale świeżością tematu zawsze aktualna. „Bezpieka” jest panoramą powstania i upadku Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, urzędu uformowanego na wzór radziecki w czasach stalinizmu.

    Więcej...


    Wojciech Chądzyński: Wrocław, jakiego nie znacie Teksty drukowane tutaj ukazywały się najpierw w latach 80. ub. wieku we wrocławskim „Słowie Polskim”, nim zostały opublikowane po raz pierwszy w formie książkowej w 2005 roku.

    Więcej ...


    Magnat prasowy, który umarł w nędzy 17 grudnia 1910 roku ukazał się w Krakowie pierwszy numer Ilustrowanego Kuryera Codziennego – najważniejszego dziennika w historii polskiej prasy. Jego twórca – pochodzący z Mielca – Marian Dąbrowski w okresie międzywojennym stał się najpotężniejszym przedsiębiorcą branży medialnej w Europie środkowej.

    Więcej ...


    Olsztyńscy dziennikarze jako pisarze Niezwykle płodni literacko okazują się członkowie Olsztyńskiego Oddziału Stowarzyszenia. W mijającym roku ukazało się sześć nowych książek autorów z tego grona. Czym mogą się pochwalić?

    Więcej ...



    Wyścig do metali rzadkich Niedawno zainstalowany w Warszawie francuski wydawca Eric Meyer (wydawnictwo o dźwięcznej nazwie Kogut) wydał na przywitanie dwie ciekawe pozycje, z których pierwszą chcemy przedstawić dzisiaj. To Wojna o metale rzadkie francuskiego publicysty Guillaume Pitrona, jak głosi podtytuł Ukryte oblicze transformacji energetycznej i cyfrowej.

    Więcej...

     

  • A TO CIEKAWE…

    Ośrodek Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych pozwał SDP OMZRiK zarzuca Jolancie Hajdasz powtarzanie kłamstw Agnieszki Siewiereniuk-Maciorowskiej. Ośrodek pozwał Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich za tekst, w którym Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP wstawia się za pozwaną przez Ośrodek Agnieszką Siewiereniuk-Maciorowską
    Świat Młodych Świat Młodych 73 lata temu W poniedziałek, 7 lutego 1949 roku ukazał sie pierwszy numer Świata Młodych. Gazeta była czasopismem dla młodzieży wydawanym w latach 1949 – 1993 w Warszawie, utworzonym z połączenia tygodnika Świat Przygód i dwutygodnika Na Tropie.

    Więcej...



  • ***

    witryna4
    To miejsce przeznaczamy na wspomnienia dziennikarzy. W ten sposób staramy się ocalić od zapomnienia to, co minęło...

    Przejdź do Witryny Dziennikarskich Wspomnień

    ***

  • PARTNERZY

    infor_logo


  • ***

  • FACEBOOK

  • ARCHIWUM