Oczy matki

| 8 gru 2013  14:59 | Brak komentarzy

1209894_11404408Czy widzieliście oczy matki, która właśnie dowiaduje się, że nie zna swojego własnego dziecka? Najpierw pojawia się niedowierzanie. – Niemożliwe! – Ja nie znam swojego syna? I po chwili w jej oczach maluje się strach i myśl: – Czego ja nie wiem o własnym dziecku?

Właśnie – czego nie wiemy o własnych dzieciach i dlaczego tak jest? Normalna matka zrobi dla swojej pociechy wszystko, co może, bo dziecko ma być pociechą. Ma również o swym dziecku jak najlepsze zdanie. Czasem jednak ukrywa jego wady, wybryki – nawet sama przed sobą. I nie wie po co, dlaczego tak robi. Przecież dziecko i tak pokaże, jakie jest naprawdę. Jeśli nie matce to innym, obcym ludziom.

Niedowierzanie i rozpacz matki dowiadującej się, że jej dziecko ma „drugie życie”, o którym ona nic nie wie, jest porażające dla obserwatora. Wyzwala współczucie, ale czasem też złość. Bo jakże często dzieci zachowują się źle, popadają w konflikt z prawem właśnie dlatego, że rodzice wcześniej ich nie dopilnowali. Nie ukształtowali tak, by później nie było kłopotu. Jakże często to właśnie rodziców w pierwszej kolejności należałoby rozliczyć z tego jak postępują sami ze sobą, w stosunku do współmałżonka, a w końcu – do własnego dziecka. Dzieci nie rodzą się złe, niegrzeczne, niewychowane, leniwe. Takie się stają, bo dorośli, a w tym szczególnie rodzice, nie traktują ich jak człowieka. Uważają, że dziecko to jeszcze nie człowiek. Traktując je brutalnie – uczymy brutalności, traktując z pogardą – wpajamy tę pogardę. Złe wsącza się powolutku w osobowość, w charakter dziecka, by wybuchnąć wcześniej lub później z niewiarygodną siłą.

Ilu rodziców może z czystym sumieniem powiedzieć, że naprawdę wpływa na rozwój swego dziecka? Ilu rozmawia z nim, spędza wolny czas, daje pozytywny przykład swoim zachowaniem? Ilu tłumaczy temu niedojrzałemu i niedoświadczonemu człowiekowi, dlaczego należy tak, a nie inaczej postępować w określonych sytuacjach? Niewielu. I coraz mniej. Dlaczego? Może z braku czasu, z lenistwa, z wygody, a może i ze zwykłego prostactwa w odbieraniu uczuć i przeżyć innych ludzi, także własnych dzieci. Śmiem twierdzić, że większość rodziców uważa, że fakt powołania do życia oraz sama różnica pokoleniowa daje im wyłączność na mądrość.

Są oczy matki, które długo będą mnie prześladować przez ich bezgraniczne zdziwienie, gdy okazało się, że jej syn nie jest takim niewiniątkiem, za jakiego go uważała. Nie zauważyła w zapracowaniu, w codziennym zabieganiu, że zagubiła rzeczywisty kontakt ze swoim synem. Teraz nie wie dlaczego . Ja też nie wiem. Domyślam się tylko.

Wiem natomiast jedno: nie wińmy własnych dzieci za nasze błędy. Zróbmy pośpieszny rachunek sumienia. Może jeszcze da się coś zrobić, żebyśmy byli – na nowo, jak we wczesnym dzieciństwie – powiernikami naszych dzieci i nie dowiadywali się tym, jakie one są w dramatycznych sytuacjach. Obserwujmy i uczmy się ich!

Jolanta Czartoryska

(Ten felieton ukazał się w dzienniku Super Nowości w wydaniu 16-18 sierpnia 2002 roku)

*

Od redakcji DziennikarzeRP.org.pl

Zamieszczony przez nas felieton, pochodzący z blogu pani doktor Jolanty Czartoryskiej, mimo upływu lat wciąż zachowuje aktualność, bo nieustannie zmusza do przemyśleń. Dziś i zawsze. Zbliżające się Święta to najlepszy czas na refleksję o życiu – własnym i powierzonej naszej opiece istocie. Której daliśmy życie!

Zdjęcie pochodzi z serwisu http://www.sxc.hu

Komentarze

Pozostaw komentarz:





  • RADA ETYKI MEDIÓW

  • Międzynarodowa Legitymacja Dziennikarska

    legitymacja Członkowie naszego stowarzyszenia mogą uzyskać legitymacje dziennikarskie (International Press Card) Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy FIJ (IFJ), z siedzibą w Brukseli.
  • POLECAMY

    Dziennikarz Olsztyński 3/2022
    BEZPIEKA WIECZNIE ŻYWA Trafiamy na książkę Jacka Snopkiewicza „Bezpieka zbrodnia i kara?”, wydaną wprawdzie przed trzema laty, ale świeżością tematu zawsze aktualna. „Bezpieka” jest panoramą powstania i upadku Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, urzędu uformowanego na wzór radziecki w czasach stalinizmu.

    Więcej...


    Wojciech Chądzyński: Wrocław, jakiego nie znacie Teksty drukowane tutaj ukazywały się najpierw w latach 80. ub. wieku we wrocławskim „Słowie Polskim”, nim zostały opublikowane po raz pierwszy w formie książkowej w 2005 roku.

    Więcej ...


    Magnat prasowy, który umarł w nędzy 17 grudnia 1910 roku ukazał się w Krakowie pierwszy numer Ilustrowanego Kuryera Codziennego – najważniejszego dziennika w historii polskiej prasy. Jego twórca – pochodzący z Mielca – Marian Dąbrowski w okresie międzywojennym stał się najpotężniejszym przedsiębiorcą branży medialnej w Europie środkowej.

    Więcej ...


    Olsztyńscy dziennikarze jako pisarze Niezwykle płodni literacko okazują się członkowie Olsztyńskiego Oddziału Stowarzyszenia. W mijającym roku ukazało się sześć nowych książek autorów z tego grona. Czym mogą się pochwalić?

    Więcej ...



    Wyścig do metali rzadkich Niedawno zainstalowany w Warszawie francuski wydawca Eric Meyer (wydawnictwo o dźwięcznej nazwie Kogut) wydał na przywitanie dwie ciekawe pozycje, z których pierwszą chcemy przedstawić dzisiaj. To Wojna o metale rzadkie francuskiego publicysty Guillaume Pitrona, jak głosi podtytuł Ukryte oblicze transformacji energetycznej i cyfrowej.

    Więcej...

     

  • A TO CIEKAWE…

    Ośrodek Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych pozwał SDP OMZRiK zarzuca Jolancie Hajdasz powtarzanie kłamstw Agnieszki Siewiereniuk-Maciorowskiej. Ośrodek pozwał Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich za tekst, w którym Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP wstawia się za pozwaną przez Ośrodek Agnieszką Siewiereniuk-Maciorowską
    Świat Młodych Świat Młodych 73 lata temu W poniedziałek, 7 lutego 1949 roku ukazał sie pierwszy numer Świata Młodych. Gazeta była czasopismem dla młodzieży wydawanym w latach 1949 – 1993 w Warszawie, utworzonym z połączenia tygodnika Świat Przygód i dwutygodnika Na Tropie.

    Więcej...



  • ***

    witryna4
    To miejsce przeznaczamy na wspomnienia dziennikarzy. W ten sposób staramy się ocalić od zapomnienia to, co minęło...

    Przejdź do Witryny Dziennikarskich Wspomnień

    ***

  • PARTNERZY

    infor_logo


  • ***

  • FACEBOOK

  • ARCHIWUM