Mateusz Pakuła odebrał Boya
Dziennikarze RP | 17 lis 2025 13:46 | Brak komentarzy
Po autorskim spektaklu „Latający potwór Spaghetti”, owacyjnie przyjętym przez publiczność Łaźni Nowej w Nowej Hucie, Mateusz Pakuła odebrał 12 listopada 2025 Nagrodę AICT im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Nagrodę tę otrzymał za wybitne dokonania reżyserskie i dramaturgiczne, a zwłaszcza autorskie spektakle oparte na powieściach „Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję” i „Skóra po dziadku”, zrealizowane w koprodukcji Teatru Łaźnia Nowa w Krakowie i Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach.
Spotkanie otworzył dyrektor Bartosz Szydłowski w kostiumie biskupa, nawiązując nim do dramatu Pakuły, zapowiadając skromną ceremonię z udziałem członkiń Zarządu polskiej sekcji AICT/ Klubu Krytyki Teatralnej SDRP, Marzeny Dobosz i Katarzyny Michalik-Jaworskiej oraz przewodniczącego Tomasza Miłkowskiego.
Przed wręczeniem dyplomu Miłkowski krótko przypomniał dzieje tej nagrody po raz pierwszy przyznanej w roku 1957, kiedy jej laureatem został Kazimierz Dejmek, podkreślając, że Mateusz Pakuła jest 50. z kolei laureatem tej nagrody i drugim dramatopisarzem po Sławomirze Mrożku obdarzonym tym laurem. „Nie przypadkiem, powiedział, Mateusz Pakuła odbiera tę Nagrodę w Łaźni Nowej, która okazała się przyjaznym inkubatorem jego talentu, gdzie wielokrotnie spełniał się jako dramatopisarz, autor adaptacji i dramaturg, m.in. pamiętnego spektaklu „Śnieg” wg Orhana Pamuka w reżyserii Bartosza Szydłowskiego i reżyser własnych dramatów. Niezatarte wrażenie wywarła premiera „Jak nie zabiłem swego ojca i jak bardzo tego żałuję”, dramatu opartego na powieści Pakuły. Spektakl wywołał szeroki rezonans, dosłownie obsypany nagrodami, zwracając uwagę na głos artysty w obronie pokrzywdzonych, poniżanych, lekceważonych, znajdującego oryginalny kształt artystyczny dla kluczowych wyzwań współczesności”.
Mateusz Pakuła, nie kryjąc wzruszenia, podziękował za Nagrodę Boya, dzięki której znalazł się w zaszczytnym gronie wspaniałych, wcześniej wyróżnianych artystów. Podziękował Bartoszowi Szydłowskiemu za zaufanie i przyjazną pomoc, a Nagrodę zadedykował swojej żonie, Zuzannie Skolias-Pakule.
Zarząd polskiej sekcji AICT/ Klub Krytyki SDRP
Fot.: Facebook/ Łaźnia Nowa
Komentarze
Pozostaw komentarz:













Trafiamy na książkę Jacka Snopkiewicza „Bezpieka zbrodnia i kara?”, wydaną wprawdzie przed trzema laty, ale świeżością tematu zawsze aktualna. „Bezpieka” jest panoramą powstania i upadku Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, urzędu uformowanego na wzór radziecki w czasach stalinizmu.
Teksty drukowane tutaj ukazywały się najpierw w latach 80. ub. wieku we wrocławskim „Słowie Polskim”, nim zostały opublikowane po raz pierwszy w formie książkowej w 2005 roku.
17 grudnia 1910 roku ukazał się w Krakowie pierwszy numer Ilustrowanego Kuryera Codziennego – najważniejszego dziennika w historii polskiej prasy. Jego twórca – pochodzący z Mielca – Marian Dąbrowski w okresie międzywojennym stał się najpotężniejszym przedsiębiorcą branży medialnej w Europie środkowej.








Reprezentacja Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej jest pełnoprawny, członkiem Komitetów Monitorujących programy krajowe i programy regionalne. Aby wypełnić wszystkie wymogi postawione przed Stowarzyszeniem Dziennikarzy podajemy skład poszczególnych Komitetów Monitorujących.