Magdalena Raszewska z Laurem im. Marty Fik

| 25 sty 2026  13:26 | Brak komentarzy


Po raz drugi polska sekcja AICT przyznała Laur im. Marty Fik. To najmłodsze spośród wyróżnień przyznawanych co roku przy krytyków skupionych w Klubie Krytyki Teatralnej SDRP, choć nawiązuje do nagród wręczanych doświadczonym recenzentom teatralnym przed rokiem 1989, kiedy tę praktykę zarzucono. Zarząd Klubu postanowił wrócić do tej tradycji, ustanawiając nową nagrodę, której patronką została Marta Fik.

Patronka Lauru, MARTA FIK/ Marta Fik-Augustyniak (1937-1995), historyczka i krytyczka teatralna należy do najwyżej cenionych koryfeuszek pisarstwa teatralnego. Córka cenionych pisarzy i humanistów, Ignacego Fika i Heleny Moskwianki, sama wyrosła na wybitną badaczkę i znawczynię kultury. Parała się zarówno badaniami naukowymi jak i pracą pedagogiczną jako profesorka Instytutu Sztuki PAN, wykładowczyni Uniwersytetu oraz krakowskiej i warszawskiej PWST. Interesowała się powojenną kulturą polską, nie zarzucając przez lata obowiązków recenzentki „Teatru” i „Polityki”. Pozostawiła po sobie tomy recenzji, esejów i przekrojów teatralnych: Reżyser ma pomysły, Sezony teatralne, Przeciw czyli za, Trzydzieści pięć sezonów, a także cenne syntezy badawcze: Kultura polska po Jałcie 1944-1981, Kultura marcowa, Autorytecie wróć?

Laureatką pierwszej edycji tej nagrody została prof. Bożena Frankowska, historyczka teatru, wieloletnia recenzentka „Teatru”, redaktorka i autorka książek o teatrze, wybitna znawczyni teatru lalkowego, prezes honorowa polskiej sekcji AICT.

Laur w drugiej edycji przypadł w udziale prof. dr hab. Magdalenie Raszewskiej, historyczce teatru, teatrolożce, autorce książek biograficznych o Kazimierzu Dejmku i Ryszardzie Hanin, licznych publikacji historycznych, m.in.  Teatr Narodowy 1949–2004, rzeczy o Warszawskich Spotkaniach Teatralnych (30 x WST), czy studiów o Dziadach Dejmka, dyrekcji Jana Pawła Gawlika w Starym Teatrze i wielu innych. Jej dociekliwość, dążenie do metrykalnej prawdy, dbałość o szczegóły, a jednocześnie wrażliwość na piękno języka sprawiły, że książki, szkice i eseje Magdaleny Raszewskiej stanowią wzorzec pracy teatrologicznej, spełniającej wymogi naukowe, a jednocześnie kryteria dostępności czytelnikowi spoza kręgu specjalistów.

Uroczystość wręczenia Lauru Magdalenie Raszewskiej odbyła się w Domu Dziennikarza 22 stycznia – pamiątkowy dyplom zaprojektowany przez artystę grafika Janusza Golika wręczyli członkowie Zarządu polskiej sekcji AICT, Marzena Dobosz, Jan Bończa Szabłowski i Tomasz Miłkowski, którzy złożyli gratulacje i podziękowania Laureatce za jej legendarną pracowitość i przywiązanie do faktów, za budzący szacunek dorobek naukowy i krytyczny. Magdalena Raszewska podziękowała za Laur, przypominając, że dobrze z znała osobiście Martę Fik, ceniła jej twórczość, a otrzymaną nagrodą jej imienia czuje się zaszczycona. Wspomniała też o trudach biografistyki i odkłamywania licznych półprawd i zmyśleń, jakich niemało we wspomnieniach i opracowaniach dotyczących artystów teatru. Gratulacje Laureatce złożyli licznie zgromadzeni dziennikarze i krytycy, a wśród nich red. Jerzy Domański, prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej.

Zarząd polskiej sekcji AICT/ Klubu Krytyki Teatralnej SDRP

Komentarze

Pozostaw komentarz:





  • XI Zjazd Delegatów SD RP

  • Międzynarodowa Legitymacja Dziennikarska

    legitymacja Członkowie naszego stowarzyszenia mogą uzyskać legitymacje dziennikarskie (International Press Card) Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy FIJ (IFJ), z siedzibą w Brukseli.
  • POLECAMY

  • POLECAMY

    Dziennikarz Olsztyński
    4/2025

    BEZPIEKA WIECZNIE ŻYWA Trafiamy na książkę Jacka Snopkiewicza „Bezpieka zbrodnia i kara?”, wydaną wprawdzie przed trzema laty, ale świeżością tematu zawsze aktualna. „Bezpieka” jest panoramą powstania i upadku Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, urzędu uformowanego na wzór radziecki w czasach stalinizmu.

    Więcej...


    Wojciech Chądzyński: Wrocław, jakiego nie znacie Teksty drukowane tutaj ukazywały się najpierw w latach 80. ub. wieku we wrocławskim „Słowie Polskim”, nim zostały opublikowane po raz pierwszy w formie książkowej w 2005 roku.

    Więcej ...


    Magnat prasowy, który umarł w nędzy 17 grudnia 1910 roku ukazał się w Krakowie pierwszy numer Ilustrowanego Kuryera Codziennego – najważniejszego dziennika w historii polskiej prasy. Jego twórca – pochodzący z Mielca – Marian Dąbrowski w okresie międzywojennym stał się najpotężniejszym przedsiębiorcą branży medialnej w Europie środkowej.

    Więcej ...


    Olsztyńscy dziennikarze jako pisarze Niezwykle płodni literacko okazują się członkowie Olsztyńskiego Oddziału Stowarzyszenia. W mijającym roku ukazało się sześć nowych książek autorów z tego grona. Czym mogą się pochwalić?

    Więcej ...



    Wyścig do metali rzadkich Niedawno zainstalowany w Warszawie francuski wydawca Eric Meyer (wydawnictwo o dźwięcznej nazwie Kogut) wydał na przywitanie dwie ciekawe pozycje, z których pierwszą chcemy przedstawić dzisiaj. To Wojna o metale rzadkie francuskiego publicysty Guillaume Pitrona, jak głosi podtytuł Ukryte oblicze transformacji energetycznej i cyfrowej.

    Więcej...

     

  • RADA ETYKI MEDIÓW

  • ***

    witryna4
    To miejsce przeznaczamy na wspomnienia dziennikarzy. W ten sposób staramy się ocalić od zapomnienia to, co minęło...

    Przejdź do Witryny Dziennikarskich Wspomnień

    ***

  • PARTNERZY

    infor_logo


  • ***

  • FACEBOOK

  • ARCHIWUM

  • Fundusze UE

    Komitety Monitorujące Reprezentacja Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej jest pełnoprawny, członkiem Komitetów Monitorujących programy krajowe i programy regionalne. Aby wypełnić wszystkie wymogi postawione przed Stowarzyszeniem Dziennikarzy podajemy skład poszczególnych Komitetów Monitorujących.

    Więcej...