34 rocznica śmierci dziennikarza i pisarza. Wspomnienie Henryka Panasa

| 13 wrz 2019  16:38 | Brak komentarzy

Olsztyńskie środowisko dziennikarsko-literackie uczciło 34. rocznicę śmierci wybitnego dziennikarza i pisarza Henryka Panasa.

Pomysł uczczenia pamięci byłego redaktora naczelnego „Warmii i Mazur”, dyrektora wydawnictwa „Pojezierza”, a przede wszystkim autora słynnej powieści „Według Judasza” narodził się podczas comiesięcznego zebrania oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej. Przewodniczący oddziału SDRP Marek Książek zaprosił przedstawicieli bratnich organizacji do odwiedzenia 11 września br. grobu Henryka Panasa na cmentarzu komunalnym w Olsztynie. Zaproszenie przyjęli: Andrzej Cieślak, prezes oddziału Związku Literatów Polskich, ks. Ireneusz Bruski, prezes oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (w jego imieniu przybył Wojciech Ciesielski) oraz Janusz Soroka, skarbnik Zarządu Głównego Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego „Pojezierze”.


Przedstawiciele środowisk twórczych złożyli na grobie pisarza wiązankę kwiatów oraz zapalili znicze, w czym pomagał Jacek Panas, dziennikarz radiowy, syn Henryka. P34 rocznica śmierci dziennikarza i pisarza. Wspomnienie Henryka Panasa

Henryk Panas był chyba najbardziej znanym w kraju i na świecie autorem z Warmii i Mazur. Urodzony w 1912 roku we Lwowie, w rodzinie właściciela masarni, ukończył na Uniwersytecie Jana Kazimierza studia filozoficzne „w zakresie historii”, krótko był nauczycielem w gimnazjum, po wybuchu wojny walczył w obronie Lwowa, by po wejściu Sowietów zostać aresztowany przez NKWD i osadzony w więzieniu „na Łąckiego”. Po 10 miesiącach aresztu, jako „wróg ludu” i „burżuazyjny agent”, został skazany na 8 lat obozu pracy poprawczej. Wyrok wydano 21 czerwca 1941 roku, w przeddzień najazdu Hitlera na ZSRR, i jeszcze tego samego dnia transport z Panasem wysłano do etapowego więzienia w Starobielsku. Gdyby został „na Łąckiego” kilka dni dłużej, podzieliłby los 7 tysięcy innych więźniów lwowskich, skazanych za sabotaż, dywersję, działalność kontrrewolucyjną i antysowiecką, rozstrzelanych na rozkaz szefa NKWD Ławrientija Berii. Ostatecznie Panas trafił do Workuty, gdzie zastała go amnestia, ogłoszona przez rząd radziecki 12 sierpnia 1941 roku na mocy porozumienia Sikorski-Majski. Tym sposobem 29-letni lwowianin znalazł się w armii Andersa, z którą przeszedł cały szlak bojowy do Monte Cassino włącznie. Jako porucznik II Korpusu pełnił zwykle funkcje oświatowo-kulturalne i w roli nauczyciela zaczął też emigracyjne życie w Wielkiej Brytanii.

W lutym 1947 roku postanowił jednak wrócić do kraju, do Wrocławia, gdzie czekała już na niego żona Janina z córeczką Anną. Pracował tu jako nauczyciel szkół średnich i wyżśzych, działał w Związku Nauczycielstwa Polskiego i Związku Piłki Nożnej, czym podtrzymywał tradycję z „Pogoni” Lwów. Wstąpił też do Polskiej Partii Robotniczej, co potem w liście do przyjaciela tak tłumaczył: „Po prostu uważałem, że skoro jest to partia rządząca, to trzeba, żeby należeli do niej ludzie uczciwi i nie głupi. Siebie do nich zaliczyłem i inni byli też tego mniemania…” Okres wiary i zaufania skończył się w szczycie stalinizmu, gdy jako były żołnierz Andersa znalazł się w centrum zainteresowania bezpieki. Dlatego schronił się na Mazurach, gdzie w Kamionkach koło Giżycka został kierownieim wiejskiej szkółki. Mając więcej czasu, uprawiał przyszkolne pole oraz pisał opowiadania, które zdobywały nagrody w konkursach ogólnopolskich. Został też dostrzeżony w Olsztynie, dokąd przeprowadził się w 1956 roku, szybko zdobywając prestiż i pozycję lidera środowiska dziennikarsko-literackiego. W 1973 roku wydawnictwo „Pojezierze” opublikowało jego najsłynniejszą książkę – apokryf „Według Judasza”, przetłumaczoną potem na sześć języków obcych, w tym japoński. Sławę zyskała dzięki Jarosławowi Iwaszkiewiczowi, który „odkrył” ją na łamach „Życia Warszawy”. Pisarz zmarł 11 września 1985 roku w wieku 73 lat.

Po spotkaniu przy grobie Henryka Panasa delegacja olsztyńskich twórców przeszła do grobu zmarłego 4 maja br. redaktora harcmistrza Henryka Leśniowskiego, harcerza i dziennikarza, autora książek historycznych, w tym o Grunwaldzie, wiceprzewodniczącego oddziału SDRP. Tutaj również zapalono znicze pamięci. Udział w tej krótkiej, lecz wzruszającej ceremonii wzięła Katarzyna Leśniowska, córka dziennikarza, od niedawna członkini olsztyńskiego oddziału SDRP.

 

Od lewej: Marek Książek, Jacek Panas, Janusz Soroka, Katarzyna Leśniowska, Andrzej Cieślak, Wojciech Ciecielski. Fot. Anna Panas, archiwum

Po spotkaniu przy grobie Henryka Panasa delegacja olsztyńskich twórców przeszła do grobu zmarłego 4 maja br. redaktora harcmistrza Henryka Leśniowskiego, harcerza i dziennikarza, autora książek historycznych, w tym o Grunwaldzie, wiceprzewodniczącego oddziału SDRP. Tutaj również zapalono znicze pamięci. Udział w tej krótkiej, lecz wzruszającej ceremonii wzięła Katarzyna Leśniowska, córka dziennikarza, od niedawna członkini olsztyńskiego oddziału SDRP.

MK

Komentarze

Pozostaw komentarz:





  • Dziennikarz Olsztyński 3/2021

  • DEBATA

    PO/PiS – 20 lat później. Zapis debaty online
    W styczniu minęła 20 rocznica powstania PO, a w maju swój jubileusz 20-lecia obchodzić będzie PiS – partie, które w dwóch ostatnich dekadach całkowicie zdominowały nasz system polityczny, dając początek zupełnie nowego okresu w historii Polski.
    Czytaj więcej...
  • POLECAMY

  • ***

  • UCHWAŁY ZG SDRP

    • UCHWAŁA nr 2/2020 Zarządu Głównego SDRP w sprawie głosowania drogą mailową

    14 kwietnia 2020 r.

    1. W sytuacji nadzwyczajnej, a taką jest wprowadzony w Polsce 23 marca 2020 roku stan epidemii z wieloma ograniczeniami , nie istnieje możliwość przeprowadzenia obrad Zarządu Głównego SDRP w trybie statutowym.

    2. Internet umożliwia odbycie obrad online i podejmowanie uchwał drogą mailową.

    3. Na czas stanu epidemii, ewentualnie stanu klęski żywiołowej lub stanu nadzwyczajnego, aż do odwołania, uchwały Zarządu Głównego , Prezydium ZG i zarządów oddziałów podejmowane będą w drodze indywidualnego imiennego głosowania mailowego.

    4. Uchwala wchodzi w życie w trybie natychmiastowym.

    ( Przyjęta jednogłośnie)

    ***

    • UCHWAŁA nr 3/2020 Zarządu Głównego SDRP w sprawie przedłużenia kadencji władz SDRP

    14 kwietnia 2020 r.

    1. Z powodu trwającego stanu epidemii w Polsce, restrykcyjnych ograniczeń w przemieszczaniu się i organizowaniu zgromadzeń, mając na uwadze bezpieczeństwo i zdrowie członków SDRP, uchyla się Uchwałę ZG nr 1/2020 z 4 lutego 2020 w sprawie przeprowadzenia kampanii sprawozdawczo – wyborczej w oddziałach i zwołania X Zjazdu Delegatów SDRP.

    2. W związku z tym, w stanie wyższej konieczności, automatycznie zostaje przedłużona kadencja władz SDRP w tym Zarządu Głównego, Naczelnego Sądu Dziennikarskiego, Głównej Komisji Rewizyjnej, oraz analogicznie zarządów oddziałów, oddziałowych komisji rewizyjnych, rzeczników dyscyplinarnych i dziennikarskich sądów terenowych.

    3. Termin X Zjazdu Delegatów SDRP oraz kampanii sprawozdawczo – wyborczej, w zależności od stanu epidemii, zostanie ustalony w terminie późniejszym.

    4. Uchwała wchodzi w życie w trybie natychmiastowym.

    (Przyjęta jednogłośnie)

    • UCHWAŁA nr 4/2020 ZARZĄDU GŁÓWNEGO w sprawie przedłużenia kadencji władz Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 września 2020 roku
    1. 1. Przedłużający się okres pandemii w kraju uniemożliwia przeprowadzenie kampanii sprawozdawczo – wyborczej w Oddziałach i zorganizowanie w terminie statutowym X Zjazdu Delegatów Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej.
    2. 2. Wobec takiego stanu w całym kraju, we wszystkich Oddziałach, kadencja władz Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej, wszystkich szczebli, zostaje przedłużona do 30 kwietnia 2021 roku.
    3. 3. Niniejsza uchwała jest aneksem do uchwały Zarządu Głównego nr 3/2020.
    4. 4. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
    Protokół z głosowania (on-line) członków Zarządu Głównego w sprawie powyższej uchwały o przedłużeniu kadencji władz SDRP. Za przyjęciem uchwały głos oddali: Jerzy Domański, Andrzej Maślankiewicz, Tomasz Miłkowski, Ireneusz Michał Hyra, Jerzy Model, Wojciech Domagała, Danuta Parol – Półkola, Stanisław Wojnarowic, Ryszard Poradowski, Marek Książek, Ryszard Bączkowski, Szymon Jakubowski, Ryszard Mulek, Marek Kuliński, Tadeusz Krupa. Większością głosów uchwała została podjęta.    
  • PRACA BIUR

    Koleżanki i Koledzy, Szanowni Państwo.
    Niestety, epidemia Covid 19 okazuje się bardziej przewlekła niż przypuszczaliśmy. A województwo mazowieckie ciągle plasuje się w czołówce nowych zakażeń. Dlatego, wbrew zapowiedziom, mając na uwadze bezpieczeństwo i zdrowie nas wszystkich - zdecydowaliśmy się przedłużyć stan zwieszenia normalnej pracy biura Zarządu Warszawskiego i Zarządu Głównego SDRP przy Foksal 3/5.
    W tej sytuacji zapytania, wnioski i prośby do nas prosimy nadal kierować pocztą elektroniczną pod adresy:
    • Oddział Warszawski: sdrp.warszawa@dziennikarzerp.pl
    • Zarząd Główny: zg.sdrp@poczta.internetdsl.pl
    Pozostaje także kontakt telefoniczny pod numerami:
    • 22 826 79 45
    oraz
    • 22 827 87 15
    gdzie można nagrać swoją informację lub pytanie. Odpowiemy na nie niezwłocznie po odsłuchaniu wiadomości.
    Natomiast do spraw pilnych służy numer:
    • 518 938 100.
    Za jego pośrednictwem można także umówić spotkanie w biurze np. dla opłacenia składek, odbioru legitymacji lub innych sytuacji koniecznie wymagających osobistego kontaktu.
    O dalszych ewentualnych zmianach w działaniu naszego biura, a także innych ważnych dla naszego środowiska sprawach będziemy informować mailowo oraz na naszych stronach internetowych: Oddziału Warszawskiego: www.dziennikarzerp.pl Zarządu Głównego: www.dziennikarzerp.org.pl
  • ***

  • Wojciech Chądzyński: „Wrocław, jakiego nie znacie”
    Teksty drukowane tutaj ukazywały się najpierw w latach 80. ub. wieku we wrocławskim „Słowie Polskim”, nim zostały opublikowane po raz pierwszy w formie książkowej w 2005 roku. Czytaj więcej...

    ***

    Magnat prasowy, który umarł w nędzy
    17 grudnia 1910 roku ukazał się w Krakowie pierwszy numer „Ilustrowanego Kuryera Codziennego” – najważniejszego dziennika w historii polskiej prasy. Jego twórca – pochodzący z Mielca – Marian Dąbrowski w okresie międzywojennym stał się najpotężniejszym przedsiębiorcą branży medialnej w Europie środkowej. Czytaj więcej...
  • ***

    witryna4
    To miejsce przeznaczamy na wspomnienia dziennikarzy. W ten sposób staramy się ocalić od zapomnienia to, co minęło...

    Przejdź do Witryny Dziennikarskich Wspomnień

    ***

  • PARTNERZY

    infor_logo


  • FACEBOOK

  • Międzynarodowa Legitymacja Dziennikarska

    legitymacja Członkowie naszego stowarzyszenia mogą uzyskać legitymacje dziennikarskie (International Press Card) Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy FIJ (IFJ), z siedzibą w Brukseli.
  • Międzynarodowa Federacja Dziennikarzy


    Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej jest organizacją członkowską Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy.
  • ARCHIWUM